کاریکاتور نوشتاری
صورتم را با قلبم سرخ میکنم...
سایه ام حوصله ندارد دنبال من بیاید...
پرنده سعی میکرد طوری بیاستد که حداقل سایه اش خارج از قفس بیفتد...
قلبم پر جمعیت ترین شهر دنیاست...
شب مانند روز حقانیت ستارگان را باطل نمیکند...
صدایی که گوشم میشنود چشمم از دیدنش محروم است...
قطرات اشکم رعایت نوبت را نمیکنند...
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم شهریور ۱۳۸۷ ساعت 17:3 توسط غزال
|