باز می نویسم،اما اینبار
از آسمانی می نویسم به وسعت رویا
از دلی به عمق دریا
از تو می نویسم
از نگاهی به ژرفای دعا
از سکوتی به سهمگینی شکست
از وجودی به سخاوت عشق
و چگونه می ستایم تورا
نمی دانی!
تویی که تنهاهمصحبت فرداهای منی
تویی که همه دنیا و رویای منی
کاش می دانستی چگونه تنهای ِ منی
چگونه تنها برای یک نگاه تو
دنیا را پس می زنم...
همه لحظه هارا می گذرم
همه آرزو ها را می گذارم
همه زندگی ام را می بخشم
تا باز بدانم تنها عشق منی
تا باز بگویی:
"دوستت دارم"
Again I am writng,but this time
From a sky that its depth is like dreams
From a heart that is as deep as the sea
I am writing from you
From eyes that are deep just as prayer
From a silence that is horrible as break
From an existence that is generous like love
How I commend you
You don’t know
You that are just sympathetic of my tomorrows
You that are all my world,all my dreams
I wish you know how you are one of me
How I pass one world
Just forsake of your one regard…
I pass all moments
I leave all wishes
I forgive whole my life
To know again you are just my love
To your saying again:
"I LOVE YOU"